AnGeL_sEa's profileSEAAOD HAHAPhotosBlogListsMore  |  Tools Help |
SEAAOD HAHAGreat! |
|||||||||||||
|
|
June 14 รักหรือแค่พูกผันถ้าเมื่อไหร่ที่ผูกพัน ความรักจะค่อยๆ ลดลง จนกลายเป็นเฉยชา ทั้งๆ ที่หมดรัก
แต่เพราะความผูกพันที่มีอยู่ จิงหรอ?
ความรัก..กับ ความผูกพัน หน้าตาคล้ายกัน .. เหมือนซ้าย-ขวา แต่ถ้าเมื่อไหร่ที่ ... รู้สึกว่า .. คิดถึง .. แล้วมาหา คือ .... รัก รู้สึกว่า .. เคยมาหา .. เลยมาหา คือ .. ผูกพัน รู้สึกว่า .. หิว ... แต่อยากรอ คือ .. รัก รู้สึกว่า .. อิ่มแล้ว .. อยากเอามาฝาก คือ .. ผูกพัน รู้สึกว่า .. อยากให้เวลากันและกัน คือ ..... รัก รู้สึกว่า .. อยากใช้เวลาด้วยกัน คือ .. ผูกพัน รู้สึกว่า .. หงุดหงิดคือทำให้อีกคนไม่สบายใจ คือ .. รัก รู้สึกว่า .. โกรธคือทำให้อีกคนสำนึกบ้าง คือ .. ผูกพัน รู้สึกว่า .... ไม่มีนาทีไหนไม่คิดถึง คือ .. รัก รู้สึกว่า .. นาทีไหนที่ว่างจะคิดถึง คือ .... ผูกพัน ขอบคุณเหลือเกิน .... ความผูกพัน .. ที่ทำให้รัก ขอบคุณเหลือเกิน .. รักที่เป็นมากกว่า .. ความผูกพัน เคยไ หมรักใครคนหนึ่ง ด้วยความรู้สึกว่า เคยผูกพันเหมือนเคยรักกัน แล้วพลัดพราก ต้องมาตามหากันเป็นแรมปี ถ้าน้องๆเคยรู้สึกอย่างนี้ ยามที่มองแววตาใครคนนั้น แล้วรู้สึกอยากอยู่ข้าง ๆ เพื่อคอยกางแขนปกป้องและดูแลไปตลอดชีวิต ความรู้สึกนั้น .. เรียกว่า รักและผูกพัน ความรู้สึกที่ .. มิอาจพรากจากกัน ได้อีก แม้เพียงหนึ่งเสี้ยววินาที June 07 ..."...อย่าไปให้ความสำคัญกับใครบางคน เมื่อคุณเป็นแค่ทางเลือกของเขา...
สัมพันธภาพจะดีที่สุดเมื่อทั้งสองฝ่ายให้ความสำคัญกันอย่างสมดุล
เรามักทำให้คนที่ใส่ใจเราต้องร้องไห้// เรามักร้องไห้ให้กับคนที่ไม่เคยใส่ใจเรา //
และเรามักใส่ใจกับคนที่ไม่มีวันร้องไห้ให้เรา //
นี่คือความจริงของชีวิต เป็นเรื่องแปลกแต่จริง //
ถ้าเห็นคุณเห็นด้วย มันก็ยังไม่สายเกินแก้
เมื่อคุณกำลังสนุกสนาน ก็อย่ารับปากพล่อยๆ // เมื่อคุณกำลังเศร้า ก็อย่าได้ตอบกลับ //
เมื่อคุณกำลังโกรธ ก็อย่าไปตัดสินใจอะไร //
คิดให้ถี่ถ้วน ทำอย่างสุขุม
เวลาก็เหมือนสายน้ำ // คุณไม่มีทางสัมผัสน้ำเดียวกันได้สองครั้งหรอก //
เพราะมันได้ไหลผ่านไปแล้ว //
มีความสุขกับทุกช่วงชีวิตของเราดีกว่า... April 20 ขอบคุณ...ในที่สุดวันนี้ก็มาถึง...ขอบคุณสำหรับวันนั้น...ขอบคุณการทะเลาะ...ขอบคุณความเด็ดขาด...ขอบคุณน้ำตา...ขอบคุณบุคคลที่3...ขอบคุณ....ขอบคุณความใจเย็นขอบคุณการมีเหตุผล...ขอบคุณทุกสิ่ง...เพราะมันทำให้ฉันรู้ว่า!!!!!เธอรักฉันมากมายแค่ไหน.. April 01 สัญชาติญาณมีผู้หญิงคนหนึ่งป่วยเป็นโรคอัมพาตครึ่งท่อน
เธอเป็นมานานหลายปีแล้ว เธอไม่ได้รับการรักษาอย่างถูกวิธี
จนตอนนี้ยากที่จะฟื้นตัวกลับมาเป็นเหมือนเดิมได้อีก
ด้วยเนื่องจากโรคที่เธอเป็นทำให้เธอพูดไม่ชัด
ฉันเป็นนักศึกษาฝึกงานที่แสนจะธรรมดาคนหนึ่ง
ที่ได้รับมอบหมายให้ดูแลเธอคนนี้
ฉันรักษาเธอทุกวัน ทุ่มเทแรงวกายและแรงใจ
เพื่อทำให้เธอยืนและเดินได้ด้วยตนเอง (มันยากจะจะเป็นไปได้)
อาจารย์บอกฉันว่า"ให้ฉันรักษาเธอไปโดยที่ไม่ต้องหวัง"
แต่ฉันกลับไม่คิดเหมือนอาจารย์ ฉันรู้สึกเหมือนเธอคนนี้คือคนที่ฉันรัก
ฉันอยากช่วยเธอให้ได้มากที่สุด แม้มันจะต้องใช้เวลาทั้งชีวิตก็ตาม
เวลาที่ฉันนั่งรักษาเธออยู่นั้น
สายตาที่ญาติของเธอมองดูนั้น มันช่างมีความหวังเสียเหลือเกิน
ทุกครั้งที่ฉันฝึกเธอเสด เธอจะขอบคุณฉัน เธอพูดกะฉันว่า
เธอไม่อยากให้ฉันกลับ เธออยากให้ฉันรักษาเธอต่อไป
เธอบอกว่าเธอชอบฉัน
นี่เป็นหนึ่งความภาคภูมิใจที่ฉันอยากเล่าต่อ
March 12 กลับมาได้ไหมเด็กน้อยจะต้องถอนใจ อีกสักเท่าไร โลกแห่งความเป็นจริง ไม่เคยเป็นอย่างใจ วันและคืนเปลี่ยนหมุน ให้เราวิ่งตามเรื่อยไป โตแล้ว ทุกอย่างเปลี่ยนไป การเป็นผู้ใหญ่ มันไม่ง่ายเลย มันไม่คุ้นไม่เคย ยิ่งคิดยิ่งเหนื่อยใจ ไม่มีเวลาเหลือ ไว้ฟังไว้คิดถึงใคร โตแล้ว ต้องทำอย่างไร เมื่อนาฬิกาในชีวิตหมุนเร็วกว่าใจ จนตัวเราเองอาจหล่นหาย เมื่อเด็กคนหนึ่งที่อยู่ในใจ เขาไปไหน ทำไมวันนี้เขาหายไปจากเรา ขอพื้นที่เล็กๆให้ยังเป็นเด็กอยู่ได้ไหม ไม่ว่านานเท่าไร ก็ไม่เปลี่ยนไปได้หรือเปล่า ให้ความสดใส ยังอยู่กับเรา อย่าให้ใครเขามาแย่งไป แค่เพียงอยาก ขอพื้นที่เล็กๆนี้ยังเป็นเด็กไปนานๆ ให้เรายังได้ฝัน ให้เรายังยิ้มได้ โลกแห่งความจริง มันจะดีหรือร้าย เก็บความเป็นเด็กในหัวใจ เอาไว้ ตรงขอบฟ้านั้น มีรุ้งพาดผ่าน เมื่อความจริงความฝันได้มาบรรจบกัน ที่ดินแดนแห่งนั้น เด็กน้อยคนหนึ่งกับฉัน จูงมือเดินไปด้วยกัน เมื่อนาฬิกาในชีวิตหมุนเร็วกว่าใจ จนลืมว่าเราเคยเป็นใคร อย่าลืมเด็กน้อย ทิ้งปล่อยเขาคอยอยู่เดียวดาย ได้ยินใช่ไหมเสียงนั้นที่เรียกเรา |
|||||||||||
|
ขอบคุณ ขอบคุณ ที่เม้มให้นะ!!
|
|||||||||||||
Send a private message
Subscribe to RSS feed
Tell a friend
Add to My MSN
Add to your network
Sign up for alerts
|
|
